News

Wojna w Ukrainie. Koktajl Mołotowa bronią ukraińskim froncie. Jak powstał „mołotow”? – Polityka



Pierwsze udokumentowane użycie butelki zapalającej miało miejsce 20 lipca 1895 roku podczas drugiego powstania niepodległościowego. Tego dnia oddziały rebeliantów kubańskich oblegały hiszpański garnizon w wiosce Bayre. Kubańczycy zażądali kapitulacji, grożąc użyciem „nowej tajnej broni”. Tą tajną bronią były butelki po rumie wypełnione naftą.


Rosjanie, a potem inne strony Wielkiej Wojny, używały szklanych bomb zapalających, zrzucanych przez samoloty. Pociski zaprojektował w formie szklanej butli z zapalnikiem pirotechnicznym, napełnionym mieszaniną oleju opałowego, benzyny i nafty, chorąży wojsk inżynieryjnych, Borys Jurjew. W sumie do sierpnia 1915 roku wyprodukowano około 35 tys. sztuk tych bomb.



Butelki z benzyną i naftą


Lata 30. XX wieku stały się czasem triumfu butelek zapalających. W wyniku pojawienia się licznych pojazdów pancernych i braku odpowiedniej broni przeciwpancernej, zwłaszcza słabiej rozwiniętych państwach, improwizowane środki przeciwpancerne stały się koniecznością.


W październiku 1936 roku, podczas wojny domowej w Hiszpanii, butelki z benzyną i naftą zostały użyte w nieudanym ataku na nacjonalistyczną twierdzę Seseña, niedaleko Toledo, jako broń przeciwpancerna przez nacjonalistów z Legionu Hiszpańskiego. Uzbrojenie okazało się skuteczne przeciwko republikańskim czołgom T-26 i BT-7. Również żołnierze Brygad Międzynarodowych używali broni tego typu przeciwko nacjonalistycznym czołgom CV 3/35 i Panzerkampfwagen I.


Tom Wintringham, weteran Brygad Międzynarodowych, opublikował zalecaną przez siebie metodę ich wykorzystania: „Wykorzystaliśmy »bomby benzynowe« mniej więcej w następujący sposób: weź szklany słoik dżemu o wadze 2 funtów lub butelkę. Napełnij benzyną. Weź ciężką zasłonę, pół koca lub inny ciężki materiał. Wciśnij to w otwór słoika, zawiąż wokół szyjki sznurkiem, pozostaw luźno zwisające końce materiału. Kiedy chcesz go użyć, miej w pobliżu kogoś z ogniem. Połóż róg materiału przed sobą, odwróć butelkę tak, aby benzyna nasiąknęła wokół wylotu butelki i kapała na ten róg materiału. Ponownie odwróć butelkę do góry, trzymaj ją w prawej ręce, większość koca powinna być zwinięta pod butelką, lewą ręką trzymaj koc w pobliżu rogu zwilżonego benzyną.


Poczekaj na swój czołg. Kiedy jest wystarczająco blisko, twój towarzysz powinien zapalić nasiąknięty benzyną róg koca. Rzuć butelkę, gdy tylko róg zacznie płonąć. Nie możesz rzucić tego daleko, bo ogień może zgasnąć. Butelka powinna spaść przed czołg, a koc powinien zaczepić się o gąsienice lub koło zębate lub owijać się wokół osi. Butelka się rozbije, ale benzyna powinna nasączyć koc na tyle dobrze, aby rozpalić naprawdę zdrowy ogień, który spali gumowe koła, po których toczy się gąsienica czołgu, podpali zbiornik lub udusi załogę.”


Mniej więcej w tym samych czasie Japończycy skonstruowali butelki produkowane fabrycznie, które latem 1938 roku użyli podczas walk nad jeziorem Hassan. Rok później podczas walk nad Chałchin-Gol japońskie kompanie piechoty dysponowały już drużynami przeciwpancernymi liczącymi od 10 do 12 żołnierzy, uzbrojonymi w butelki i miny przeciwczołgowe.



Koktajl Mołotowa


30 listopada 1939 roku Związek Radziecki zaatakował Finlandię, rozpoczynając Wojnę Zimową. Z powodu braku jakiejkolwiek broni przeciwpancernej, Finowie dopracowali do perfekcji konstrukcję i taktyczne zastosowanie bomby benzynowej. Paliwo było rafinowane do lekko lepkiej mieszaniny alkoholu, nafty, smoły i chloranu potasu.


Dalsze udoskonalenia obejmowały dołączenie odpornych na wiatr zapałek lub fiolki chemikaliów, które zapaliłyby się po stłuczeniu, eliminując w ten sposób potrzebę wstępnego zapalania materiału wciśniętego do butelki. Było to znacznie bezpieczniejsze rozwiązanie. W dodatku Finowie odkryli, że pozostawienie butelki w około jednej trzeciej pustej zwiększa prawdopodobieństwo pęknięcia.


Finowie rozpoczęli masową produkcję broni, która prawdopodobnie wówczas została nazwana koktajlem Mołotowa. Koktajle Mołotowa masowo produkowała w gorzelni Rajamäki firma Alko. Do każdej butelki dołączono zapałki. Podczas Wojny Zimowej produkcja fabryczna wyniosła 450 000 sztuk. Oryginalna fińska receptura była mieszaniną etanolu, smoły i benzyny w butelce o pojemności 750 mililitrów.



Współczesny koktajl


Koktajl Mołotowa stał się popularny nie tylko podczas wojen. Bardzo często zaczął być używany przez ekstremistów wszelkiej maści. Od prawicowych po lewicowych. Choć już od czasów modernizacji, jakiej dokonał główny inżynier zakładów Alko, Frederic Toivo Kirkomäki, niewiele się zmieniło. Nadal butelki napełniane są do dwóch trzecich objętości, a ciecz powinna być lepka, aby nie spływać z pancerza.


Ukraińcy przygotowali ulotki, które podają przepis na wersję, jaką można zrobić domowymi sposobami. Podstawą nadal jest łatwopalna ciecz: benzyna lub aceton. Do butelki z płynem w temperaturze pokojowej należy wrzucić kawałki styropianu, który po rozpuszczeniu spowoduje zżelowanie zawartości butelki.


Specjaliści od walk miejskich sugerują, aby rzucać butelkami w okolice włazu kierowcy, dzięki temu prowadzący straci widoczność przez peryskopy i świadomość otoczenia. Kolejne powinny polecieć na tylną część wieży, aby po rozbiciu ciecz spłynęła na osłony silnika. Współczesne czołgi często posiadają odpowiednie osłony, aby silnik nie zassał płomieni, ale przy odrobinie szczęścia można go uszkodzić. Podobnie dzieje się w przypadku uderzenia w podwozie, które posiada wiele elementów gumowych.


Najbardziej na uderzenie koktajlem Mołotowa narażone są pojazdy kołowe. I to właśnie kołowe transportery opancerzone z serii BTR i samochody opancerzone Tigr najczęściej padają ofiarą ukraińskich mieszanek.


Czytaj więcej: Dron Bayraktar. Koszmar rosyjskich najeźdźców



Source link

Leave a Reply

Your email address will not be published.

close